Van App over Piemonte naar Whatsapp

 

Al een tijdje loop ik rond met ideeen om een App te maken over Piemonte. Ik was dus heel geïnteresseerd toen we een brief ontvingen van de gemeente dat ook zij bezig zijn met de ontwikkeling van een App. Of we even onze gegevens wilden mailen? Daarnaast zat nog een brief waar je je kon aanmelden voor een informatie avond. Ik dacht dat het over de App ging dus zette ik snel de afspraak in mijn lege Italiaanse agenda.

Op de betreffende avond betrad ik een beetje zenuwachtig de presentatieruimte. Dit was immers een van de eerste officïele meetings in groepsverband. gelukkig zag ik wat bekenden. Na wat rond gekeken te hebben verbaasde ik mij over de Spartaanse aankleding van het geheel. Géén beamer, géén scherm, géén computer….. Wel twee biertafels en wat plastic stoelen voor degene die ging presenteren.

Ik grapte naar mijn Italiaanse kennissen dat het er wat Spartaans uit zag voor een presentatie van een App. Er werd wat glazig teruggekeken en men gaf aan dat ze hier wat achter lopen. Ik dacht nog: géén computer bij een presentatie van een App…. bijzonder.

Al snel werd duidelijk wat er aan de hand was. Ik zat gewoon bij de plaatselijke winkeliersvereniging die sinds tijden weer eens bij elkaar kwamen. Geen woord over een App… Hoe bedoel je die taal blijft lastig? Op zich geen probleem want ik wilde toch altijd eens graag mee praten hoe we ons dorp wat meer op de kaart konden zetten.

De discussie vloog echt alle kanten op. Ik bleef wat stil want ik wilde eerst eens begrijpen hoe de hazen hier liepen. De voorzitter bracht in 60 minuten denk ik 120 punten in…. Van gratis Wifi voor iedereen tot een groot festival in het dorp. Iedereen keek wat meewarig. Het was niet de eerste keer dat ze dit hoorden. Dan was er nog de man van de gemeente. Het werd snel duidelijk dat hij in de ogen van de winkeliers niets goed deed. Verder werd een afvaardiging van 10 personen samengesteld om een vervolgvergadering te houden in januari. Ik deed kennelijk toch iets goed want als buitenlander had ik een andere kijk op het dorp. Dus ik mocht ook komen.

Een paar weken later zaten we in een café te ‘vergaderen’. Die aanhalingstekens zijn niet voor niets. Natuurlijk begonnen we een Italiaanse kwartiertje te laat. Als Brabander zou je je hier snel op je plek voelen. Verder was er géén agenda, géén voorzitter en werden er ook geen notulen gemaakt. Een voorstelrondje of een kop koffie bij de vergadering was er ook niet bij.

In de vergadering kwamen weer al die ideeen voorbij. Iedereen riep van alles door elkaar en na 2,5uur waren we klaar…… Niemand had wat opgeschreven. Thuis vertelde ik wat er was gebeurdt en hoe zaken hier lopen.

Ik zei nog: Niet eens notulen maar binnen een dag had ik een Whatsapp binnen.

Met de notule: ‘We hebben een goede vergadering gehad met de volgende personen x,y,z. Deze werd eerder een week uitgesteld door de sneeuw. We hebben onze ideëen uitgewisseld en besloten dat we er een project van moeten maken. Dat doen we de volgende keer’.

Een mooie samenvatting van 150 minuten praten met 10 man.

Volgende week ben ik uitgenodigid om met de burgemeester en de president van de NIZZA Docg te praten. Natuurlijk ga ik want er kan hier nog zoveel moois ontstaan.


Geef een reactie

CommentLuv badge